Kaseta – Maxell LN 60

 

 

Producent: Maxell
Nazwa: LN
Długość: C 60
Typ: Type I (żelazowa)
Kraj produkcji: Japonia
Lata wytwarzania: 1982-1984

Japoński koncern Maxell Ltd rozpoczął działalność w 1960 r. i specjalizował się w produkcji nośników magnetycznych, m.in. taśm magnetofonowych. Kasety tej firmy były bardzo dobrej jakości, dlatego były one bardzo pożądane przez konsumentów nagrywających muzykę na magnetofonach. Nazwa firmy pochodziła o skrótu użytego do nazwy wyprodukowanej przez nią wyjątkowo dobrej baterii z suchym ogniwem.

Kasety tej firmy były dostępne w Polsce okresu PRL jedynie w specjalnych sklepach dewizowych zwanych Pewexami. Były one bardzo drogie, stąd zwykłych ludzi nie było na nie stać. Oczywiście także ja nie mogłem sobie jej kupić. Teoretycznie mogłem, za równowartość tygodnia pracy, ale dla mnie to była zbyt wysoka cena za kasetę.

Kaseta w tej wersji produkowana była na amerykański i europejski rynek.

Kaseta – UNIVERSUM Profi 90 SUPERFERRO UFX I-S

 

 

Producent: UNIWERSUM
Nazwa: SUPERFERRO UFX I-S
Długość: C 90
Typ: Type I (żelazowa ulepszona)
Kraj produkcji: Niemcy (RFN)
Lata wytwarzania: 1980-1982?

Niemiecka kaseta NN wytwarzana przypuszczalnie na bazie taśm firmy AGFA. W Polsce okresu PRL dostępna głównie dzięki prywatnemu importowi z RFN. Daty produkcji niepewne. Brak innych danych na jej temat.

Z tego co wiem, to Universum to taka tania marka pod którą sprzedawano wyroby innych firm po obniżonych cenach. W dzieciństwie niekiedy widziałem widziałem ją na sprzęcie stereo w w niemieckich katalogach jakie docierały do Polski. Oczywiście wyroby te pozostawały wówczas poza możliwościami finansowymi mojej rodziny, a tym samym i mnie.

Kaseta – BASF Chromdioxid II Type II SM C 90

 

 

Producent: BASF
Nazwa: Chromdioxid II
Długość: C 90
Typ: Type II SM (chromowa)
Kraj produkcji: Niemcy (RFN)
Lata wytwarzania: 1977-1979

To europejska wersja kasety (compact cassette) produkowanej przez koncern BASF w latach 1977-1979. Była to kaseta chromowa (Type II: Chromdioxid II) o standardowej taśmie liczącej 132 m. W tym samym czasie produkowano także jej ulepszoną wersję pod nazwą Chromdioxid Super.

W Polsce okresu PRL taka kaseta była bardzo droga i można było ją było nabyć na trzy sposoby: 1) kupić w specjalnym sklepie zwanym "Pewexem", 2) kupić na bazarze będącym namiastką wolnego rynku, 3) dostać w prezencie od krewnych w RFN (Niemcy Zachodnie).

Ja niestety nie miałem dolarów, marek niemieckich, ani też zwykłych komuszych polskich pieniędzy, stąd nie mogłem jej kupić w "Pewexie" ani na wolnym rynku. I choć jestem rodowitym Górnoślązakiem, to także nie miałem krewnych w Niemczech, stąd takiej kasety nie miałem.

W każdym razie to była fajna kaseta i jedynie wówczas mogłem o takiej pomarzyć. A dzisiaj jest tylko zabytkiem techniki.

Kaseta – ZWCh Chemitex Wiskord Szczecin Superton 60

 

Producent: ZWCh Chemitex Wiskord Szczecin
Nazwa: Superton
Długość: C 60
Typ: Type I (żelazowa)
Kraj produkcji: Polska
Lata wytwarzania: 1976-1982?

To jedna dwóch najbardziej dostępnych, a zarazem najpopularniejszych kaset magnetofonowych na rynku polskim w okresie PRL. Produkowały ją od 1976 r. Zakłady Włókien Sztucznych "Wiskord" w Szczecinie. Była to kaseta ze zwykłą taśmą żelazową o dość przeciętnych właściwościach. Niektórzy uważają, że te kasety były lepsze niż bardziej powszechne kasety Stilon Gorzów C-60.

Ja jednak, na podstawie własnych doświadczeń, tak nie uważam. Taśma tej kasety była koloru jasnobrązowego i moim zdaniem była znacznie bardziej narażona na rozmagnesowanie i szybsze zużycie mechaniczne niż ciemniejsze taśmy stosowane w kasetach Stilon.

Nie mam odpowiedniej dokumentacji, więc nie jestem pewien z jakiego dokładnie roku jest prezentowany przez mnie egzemplarz tej kasety. Moim zdaniem pochodzi on z początku lat 80.

Po raz pierwszy z tego rodzaju kasetą Wiskord Szczecin spotkałem się jesienią 1980 r. Mój kuzyn pożyczył mi tę kasetę do przesłuchania. Były na niej fragmenty albumu koncertowego „Bursting Out” zespołu Jethro Tull. Była to wielka uprzejmość z jego strony, bo w tamtych czasach w Polsce nie było łatwo nagrać tego rodzaju muzyki w Polskim Radio (o ich kupnie nawet nikt nie myślał z powodu wysokiej ceny zachodnich płyt).

Fabryka w której produkowano te kasety przestała ostatecznie istnieć w 2000 r.